Aşk, Büyü vs.

albatros çıktı geldi ansızın 

soyun! dedi Havva’ya 

silinecek alın yazın.

incirler sayıkladı mahremin balını 

yapraklar tuttu defterini gün’ah 'ının

ve düştü adem Havva’nın g/ özünden 

yeryüzüne 

ve yüzüne çakıldı bütün kadınların 

şimdi ne zaman bir kuş havalansa 

biliriz umududur yaşamanın 

bir kaktüs bağırdı Adem’e 

dikeni sensin 

bunca yanılgının.

Oysa ne kadar inceydi yaprakları

incirin ve ayıpların.

Kendi enkazının altında kalan kadınların 

Her gece ölmeye yatanların

Cümleleri aynadaki aksinden okuyabilenlerin

Ve suratlarını aynada paramparça edenlerin

Çıplak kaldıkça kalabalıklaşanların

Yeryüzüne düşen ahların ve duaların

Mahalle kavgalarında hoyratlaşanların

Kuş ölülerine şahit olanların

Bir çocuğu doğururken kadınlığını düşürenlerin

Bekaret kanın lanetiyle yazılmış büyülerin

dünyanın gizini fısıldayan kadim inanışların

ah bu bitmeyen sonsuz yanılışların

hepsinin hafızasını içinde tutan 

incir ağaçlarının ve balının 

Adem'in elmalarının

Havva'nın aldanışlarının

Her şeyin

ve hiçbir şeyin zamanının 

Hepsinin insanın payına yazılışının...

Albatros çıktı geldi ansızın:

Soyun dedi Havva'ya.

Silinecek alın yazın.

bir kaktüs bağırdı Adem’e 

dikeni sensin 

bunca yanılgının.

Oysa ne kadar inceydi yaprakları

incirin ve ayıpların.