19 Ekim 2021 Salı

Ç'öl Çiçeği

 

Balkonunda sümbülteber açan kadınlar vardı

Koynumun kuytularında

Buz gibi soğuk

Kesiyor havlimi.

Ne yana dönsen  kuş ölüleri

İncecik kâğıt kesiği gibi gülüşün

Donmuş yüzünde

Gözümün görecek yeri kalmamış:

Lâl.

 

Memeleri yasemin kokan kadınlar vardı balkonlarda

Şimdi kaktüs yetiştiriyorlar

Bi sevdanın hoyratlığında.

Kışı müjdeleyen kadınlar vardı

Bi vakitti

Çoraplarım rengârenkti

Üzmezdi.

Şimdi ne yana dönsem

Kahır çiçeği.

 

Çilekler büyümüyor

Sevdasız zamanlarda.

Kuşlar hep ölüyor,

Hayat hep kısa.

Uçuşu hatırlayacak kimse kalmadı buralarda.

 

20 kasım 2019 İzmir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

K'aralamalar

           Sevmek bir kapasite belki de, heybende biriktirdiğin ne varsa; yankı bulduğuna da götürebildiğin; hatta taşırdığın bir kapasite. ...