Balkonunda sümbülteber açan kadınlar vardı
Koynumun kuytularında
Buz gibi soğuk
Kesiyor havlimi.
Ne yana dönsen kuş ölüleri
İncecik kâğıt kesiği gibi gülüşün
Donmuş yüzünde
Gözümün görecek yeri kalmamış:
Lâl.
Memeleri yasemin kokan kadınlar vardı balkonlarda
Şimdi kaktüs yetiştiriyorlar
Bi sevdanın hoyratlığında.
Kışı müjdeleyen kadınlar vardı
Bi vakitti
Çoraplarım rengârenkti
Üzmezdi.
Şimdi ne yana dönsem
Kahır çiçeği.
Çilekler büyümüyor
Sevdasız zamanlarda.
Kuşlar hep ölüyor,
Hayat hep kısa.
Uçuşu hatırlayacak kimse kalmadı buralarda.
20 kasım 2019 İzmir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder