Yağmur Duası

 Annenin bıraktığı yerlere papatyalar ektim,

gece boyu yandı durdu içimdeki kahır.
Ellerinin titrememesi,
kendini koyduğun yeri yadırgamamak,
bir hatanın diyetini öderken kendini yitirmemek,
azı olduğunu da bilmek,
çiçeğe bakıp ah etmeden renklerini görmek,
diyorum:
galiba bu-
kendinden razı olmak.
Birinin senden razı olması da:
Aşk.

Böylesi de var, inan! Diyebilmek için
biriktirdiğim güzellikler heybemde.
Ve fakat!
Tarumar ediliyor çıkınım,
hoyrat bir sevdanın eline geçtiğinde.
Şimdi ben bir kediden öğrendiğim yegâne refleks ile

Yalayıp iyi eylesem yaralarımı,
gücüme gider.
Kanırttı kalbim yeşerttiğin hüznü,
(ç)oktan.

altını çizdiğim bir satır vurdu geçen gün beni:
“elma kurdu dediysek,elma çürüktür mutlaka.”
çürümüş bir su tadı yürüyor damağıma epeydir.
ve ben senin tarafından bırakıldığım bir kışın
şimdi tam ortasında,
yalınayak ve çorapsız
çetin bir kışa kafa tutmakla yükümlüyüm.
Zira önümüz kış.
ve her yağmurun bir zamanı var,
hala böyle çıkılıyor yağmur dualarına.
ve her Lotus çiçeği bilir niye suyu sevdiğini.
ve her kaktüs bilir fazla suyun onu çürüteceğini.
ve önüm-üz kış,
bilirim ki zor geçecektir yalınayak
ve çorapsız.